 |
 |
|
prof. dr hab.inż. Kazimierz Moszoro Rektor Politechniki w latach 1970-74 |
Kazimierz Moszoro urodził się w Mszanie Dolnej 1 czerwca 1921 roku. Szkołę średnią, gimnazjum i liceum ukończył w Jaśle w 1939 roku. W okresie okupacji pracował w Biurze Cieplnym Rafinerii Nafty w Jaśle. Studia wyższe ukończył w 1951 roku na Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie następnie pracował jako asystent. W 1955 roku został przeniesiony wraz z Katedrą Metalurgii Żelaza na Politechnikę Częstochowską. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1961 roku na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej, natomiast na stanowisko docenta został powołany w 1968 roku. W październiku 1975 roku, na mocy uchwały Rady Państwa, otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego. Profesor Moszoro pełnił w Uczelni szereg odpowiedzialnych funkcji. Od 1969 do 1970 roku był dziekanem Wydziału Metalurgicznego. W 1970 roku został powołany na stanowisko rektora Politechniki Częstochowskiej, którą to godność piastował do 1974 roku. W następnych latach kierował Zakładem Gospodarki Cieplnej i Budowy Pieców w Instytucie Metalurgii Wydziału Metalurgicznego. W latach 1978-9l, tzn. aż do przejścia na emeryturę, był kierownikiem Katedry Pieców Przemysłowych. Zainteresowania naukowe profesora są związane z konstrukcją i eksploatacją pieców przemysłowych, ze szczególnym uwzględnieniem pieców metalurgicznych, spalania paliw oraz ruchu gazów i wymiany ciepła w przestrzeniach roboczych pieców. Profesor Moszoro jest autorem lub współautorem 64 publikacji, 9 patentów, 8 wdrożeń, promotorem 5 prac doktorskich. Był członkiem Komitetu Termodynamiki i Spalania PAN, przewodniczącym Sekcji Spalania tego Komitetu, członkiem Komisji Energetyki i Komisji Hutnictwa Oddziału PAN w Katowicach, członkiem Rady Naukowej Instytutu Metalurgii Żelaza w Gliwicach. W latach 1972-80 był wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, a w latach 1976-83 wiceprzewodniczącym Rady Wojewódzkiej NOT. Odznaczony został Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz wieloma odznaczeniami ogólnokrajowymi i wojewódzkimi. Kilkakrotnie nagradzany przez ministra nauki, szkolnictwa wyższego i techniki. Jest Zasłużonym Nauczycielem RP. W 1991 roku przeszedł na zasłużoną emeryturę.