 |
 |
|
Prof. dr inż. Józef Adam Ledwoń Rektor Politechniki Częstochowskiej w latach 1974-81 i 1982-84 |
Józef Adam Ledwoń urodził się 20 sierpnia 1921 roku w Kłobucku. Po złożeniu egzaminu dojrzałości studia wyższe rozpoczął w 1944 roku na tajnych kompletach prowadzonych przez profesorów Politechniki Warszawskiej w Częstochowie, a kontynuował je na Politechnice Śląskiej, uzyskując w 1949 roku stopień magistra inżyniera budowlanego. W 1948 roku rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Statyki Budowli Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego Politechniki Śląskiej na stanowisku młodszego asystenta. Od 1 paĽdziernika 1951 roku jako zastępca profesora mgr inż. J.A. Ledwoli objął funkcję kierownika Katedry Budownictwa Przemysłowego tej uczelni. którą pełnił do 1968 roku. Stopień kandydata nauk technicznych uzyskał w 1954 roku na podstawie rozprawy na temat stateczności trzonu prowadniczego stalowych wież wyciągowych. W latach 1952-56 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego, a w latach 1958-61 dziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego Politechniki Śląskiej. Na stanowisko docenta został powołany w 1958 roku, a tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1962 roku. W latach 1961-64 prof. Ledwoń pełnił funkcję prorektora ds. nauki Politechniki Śląskiej. Po wydarzeniach marcowych 1968 roku prof. J.A. Ledwoń przeszedł do pracy w przemyśle. W latach 1968-71 pracował w Biurze Projektów Przemysłu Hutniczego 'Biprohut' w Gliwicach, a następnie od 1971 do 1974 roku w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach. W 1974 roku minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki przeniósł Go do pracy na Politechnice Częstochowskiej, powierzając funkcję rektora, którą profesor pełnił do 1981 roku i ponownie, po rocznej przerwie, do 1984 roku. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego Rada Państwa nadała mu w 1977 roku. W okresie pracy na Politechnice Częstochowskiej Profesor zorganizował Katedrę Budownictwa na Terenach Górniczych, której był wieloletnim kierownikiem. Od 1984 roku do końca życia był dziekanem Wydziału Budownictwa. Pełniąc odpowiedzialne funkcje organizacyjne, społeczne i dydaktyczne, równocześnie zajmował się działalnością naukowo-badawczą, której plonem jest ponad 250 publikacji, w tym kilka monografii książkowych. Twórczość Profesora w zakresie stateczności powłok chłodni hiperboloidalnych, trzonów prowadniczych wież wyciągowych, dynamiki fundamentów kafarów hutniczych oraz fundamentów pod młoty, a także pracy fundamentów na podłożu sprężystym wieńczą trzy książki, z których dwie obejmują problematykę żelbetowych chłodni powłokowych, a jedna kopalnianych wież wyciągowych. Efekty tej działalności dopełnia wiodąca rola uczniów Profesora z bezpośrednim Jego udziałem w projektowaniu i budownictwie tego rodzaju obiektów przemysłowych, w tym również poza granicami kraju. W ostatnich latach życia główną dziedziną zainteresowań naukowych Profesora było budownictwo na terenach górniczych, w szczególności na terenach odkształcalnych i zapadliskowych, łącznie z zabezpieczeniami antysejsmicznymi. Problematykę tę zawarł Profesor w książce 'Budownictwo na terenach górniczych', wydanej w 1983 roku, która w 1988 roku została również przetłumaczona na język niemiecki, jak również w monografii 'Budownictwo na górniczych terenach sejsmicznych', opublikowanej w 1986 roku. Wieloletnie studia Profesora nad problematyką budownictwa górniczego i obiektów przemysłowych na terenach silnie odkształcalnych były połączone z głębokim zaangażowaniem w ekspertyzy i prace organizacyjne nad doskonaleniem i ochroną tego budownictwa. W związku z tym Profesor podjął szeroką działalność organizacyjną. W latach 1978-86 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Ochrony Powierzchni przed Szkodami Górniczymi przy Wyższym Urzędzie Górniczym w Katowicach, a ponadto był konsultantem i członkiem rad naukowych wielu instytucji związanych z ochroną powierzchni przed szkodami górniczymi. Dowodem uznania dla działalności naukowo-badawczej Profesora były liczne przyznawane nagrody, w tym nagroda państwowa II stopnia oraz nagrody ministrów. Profesor Ledwoń otrzymał wiele dyplomów, medali i odznaczeń państwowych, w tym Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W dowód uznania całokształtu działalności dydaktyczno-wychowawczej w październiku 1981 roku Przewodniczący Rady Państwa wręczył Profesorowi odznaczenie Zasłużonego Nauczyciela PRL. Profesor był człowiekiem niezwykle pracowitym, zaangażowanym i konsekwentnym w działaniu. Dawał tego liczne przykłady, pracując przez szereg lat po kilkanaście godzin dziennie. Był także bardzo oddany sprawom Uczelni i Wydziału. Nawet w ostatnich miesiącach życia, będąc człowiekiem ciężko chorym i w pełni wiadomym swego losu, wypełniał swoje rozliczne obowiązki oraz przygotowywał do druku ostatnie publikacje. Wykazywał troskę zarówno o dalszy rozwój Wydziału, którym jako dziekan kierował do końca życia, jak i o zespół naukowo-dydaktyczny. Zmarł 16 wrzenia 1986 roku w Częstochowie. Odszedł od nas człowiek szlachetny, mający dużą wiedzę i wielkie zasługi.